Mannon666

Het is zo'n dag.

Je komt binnen op je werk en mensen zijn een tikkeltje geprikkeld.
Iedereen zit maar wat te praten en is alles behalve productiviteit aan het leveren.
Dit is de reden dat 45 mensen in een paar dagen toch zo'n 2000 kopjes koffie er doorheen werken.
Arme facilitaire medewerkers, wat voor leven hebben ze op een volle afdeling.
Maar goed, terug naar de prikkelbare mensen. 
Wat blijkt: Het systeem werkt niet mee vandaag. 
Mensen kunnen niet inloggen of niet bij de juiste programma's. 
Hoongelach over de IT afdeling, klaaglijke klanken van "nou dan ga ik maar naar huis".
Gevolgd door een "denk maar niet dat ik dit als vrije dag opneem". Sfeerverbeterend, zeggen ze ook wel eens.
Ergens had iemand wel een sarcasme knop uit mogen vinden voor op het toetsenbord.
Doch, laat ik me door het ontbreken aan zo'n knop niet stoppen.
Een collega in het bijzonder kan na een tijdje nog steeds niet inloggen.
Laten we hem Pietje noemen.
Pietje heeft ook al geprobeerd met de account van andere mensen in te loggen.
Normaal kan je namelijk meerdere computers bezetten met een account, dus waarom niet.
Helaas, dat werkte niet.
Met alle liefde die in mij is, stap ik naar een ongebruikte computer en probeer in te loggen.
Hoezee, het werkt. Wat een weelde. 
Nu komen we bij het probleem waar het hier om draait.
Als je even wegloopt van je computer dan moet je deze "locken". 
Dit betekent dat als je terugkomt, je het wachtwoord moet invoeren.
Nu was ik niet van plan mijn top secret wachtwoorden te delen, dus dan moet je iets verzinnen.
Al tijden vroeg ik mij af hoe het satanisme het doet in het dagelijks leven; tijd voor een testje.
Ik verander mijn wachtwoord van 'xxxxxxxxx' naar 'Mannon666'. 
Je denkt, mensen snappen wel dat Mannon de zoon van de duivel is en anders is die 666 wel een hint.
Ik geef het wachtwoord aan de collega. 
Alles wat ik terugkrijg is een "Mannon met dubbel n, arme meid, je zal maar zo heten". 
Dus...
In afwachting van de christenen laat ik vrolijk mijn wachtwoord verwijzen naar de zoon van de duivel.
Helaas, Big Brother is niet wat je zou hopen. 
Niemand spreekt me er op aan. Niemand heeft het door. 
Wat leert dit ons?

Je kan prima satanistische wachtwoorden gebruiken op je computer. Je collega's hebben toch niets door.

Uren

Als er iets is wat mensen frustreert, dan is het wel "uren boeken". Je zit op je werk, met je computer aan. Je klikt wat in het rond en doet "wat dingen". Na een tijdje besef je toch dat er al uren voorbij zijn. Wat heb je gedaan? Je ziet je urenformulier op je desktop staan en "o ja", die moet je invullen.

Aan het einde van de dag open je het malefide document. Respons, klachten, restitutie, project, overig, wat dan ook. Het is nu dus de bedoeling dat je invult per groep hoeveel tijd je hier aan hebt besteed. Want wat de gewone mens die zijn werk doet niet beseft; er worden zo'n 1000 grafieken gebaseerd op alle urenboekingen. Rapporten over de productiviteit van een team, rapporten over de activiteit van een afdeling, afgezet naar het verleden, doorgerekend op andere teams. You name it. De gemiddelde medewerker heeft een vervelend formulier en "the management" kan niet zonder. Anders hebben ze namelijk echt niets te doen. 

Nog leuker wordt het als je wordt ingepland op "overig". Dit betekent dat ze of niet weten wat je doet, of ze kunnen echt niets beters verzinnen. Aan de andere kant maakt dit het leven wel een stuk simpeler. Je werkt gewoon en schrijft op hoeveel je op een dag hebt gewerkt. 

Het idee van uren boeken is soms natuurlijk wel begrijpelijk. Stel je werkt bij een intermediair; het ene moment werk je voor bedrijf X en voer je daar taken voor uit. Zodra je dat gedaan hebt moet je opschrijven hoeveel uur dat kostte want daarover gaat er dan een rekening naar bedrijf X. De volgende uren naar bedrijf Y, etcetera. Ergens snap ik het allemaal wel, maar het punt waar het allemaal op neer komt is simpel...
Het zou zoveel makkelijker moeten kunnen.

The grande opening

This is the opening of the financial times - revisited.

Why this name? For you to know this, I should tell something about myself. 

I am currently working for a company that pays for my education and makes sure I have work. Typically, I'm into "secondment". This means that my employer searches a project for me that's of my interest and sends me to it. These projects are in the field of financial services. Hence, the financial times.

Why is this a revisited version? Very simple, I will try to shine some personal light onto the news and post 'articles' about my personal experiences. 

For example, yesterday was a 'typical friday'. Everybody is a bit jumpy, not really doing what they are supposed to.. The sun is shining and people are already talking about going away in the summer. I was typing an email to explain some financial things to people, as I normally do, with a lot of words. A typical thing of me, I have a problem with keeping it brief.. 

I experienced a nice "feature" of Outlook. As I was done with my (long) e-mail, I wanted to add some euro marks (€) to all the numbers I stated. Too bad, pressing the Alt-GR and E key closed the e-mail. Not something I've experienced before. As far as I knew, that was supposed to give me a nice euro mark, not close the e-mail. 
Friday frustration, oh the agony.

So that's 15 minutes wasted on your average friday. I hope the next message will be a bit more interesting.